Exei Gousto » Vegetariano – Χορτοφαγικές

Waffles all’arancia – Βάφλες πορτοκάλι

Konstantina-admin — Sun, 21 Mar 2010 21:36:52 +0000

Sono pessima, lo so!!! Direte voi ormai ho finito il dottorato, non ho più scuse per non postare nuove ricette! Jein! (come direbbero i tedeschi, cioè ja+nein). Sì, ho decisamente più tempo libero, appunto per questo ho voglia zero di chiudermi dentro e passare ore e ore davanti al computer…per non dire della voglia di cucinare che per qualche motivo è ai minimi registrati, cioè sì, cucino, non mangio più il buonissimo riso alla cantonese di Herr D. per una settimana di fila ed è da un bel po’ che i delivery ci hanno cancellati dalla lista dei clienti preferiti. Però cucino sano e noioso, questo non per dire che la cucina sana è anche noiosa, ma la mia cucina sana lo è eccome!

Un paio di domeniche fa però mi sono alzata sentendomi troppo buona e generosa: di solito la domenica mattina il grembiule appartiene a Herr D. Da buon marito si deve alzare, preparare la colazione e portarla a letto. Questa volta gli è andata bene, grazie alla mia curiosità di usare il nostro nuovo aggeggio, la piastra per i waffles!

Waffles all’arancia

Ingredienti

120 g di farina
50 g di zucchero
1 bustina (16 g) lievito per dolci
2 uova grandi
170 ml di latte
35 g di burro
4 cucchiai di yogurt all’arancia

Procedimento

Mischiare in una ciotola gli ingredienti secchi: la farina, lo zucchero ed il lievito.
In una seconda ciotola sbattere i tuorli con il latte.
Unire questo composto alla farina e mescolare fino ad ottenere una crema omogenea e liscia.
In una piccola padella o nel microonde scaldare il burro in modo che si sciolga senza bruciarsi!
Unire all’impasto e mescolare.
Aggiungere lo yogurt e mescolare ancora.
Montare a neve (non fermissima) gli albumi ed unirli delicatamente all’impasto.
Accendere la piastra apposita per i waffles. Non appena sarà sufficientemente calda, disporre 3-4 cucchiai (dipende dalla dimensione della piastra) di pastella sulla piastra e chiudere il coperchio. Attendere 3-5 minuti (seguire le indicazioni del produttore) e…voilà les gaufres belges!

Suona facile, no? E invece no! Non lo è stato per niente! Fino al punto “Accendere la piastra” è stato un gioco da bambini. Dopodiché è cominciata la festa. Al primo round ho messo troppa pastella e, appena chiuso il coperchio, si è gonfiata ed usciva da tutte le parti come un mostro! Al secondo round (pauraaaaa) ne ho messa troppo poca, per cui non arrivava alla piastra di sopra e non si è cucinata bene. Dopo 2-3 tentativi non proprio fruttuosi, e con l’aiuto incondizionato di Herr D. che non vedeva l’ora di fare colazione…ci siamo finalmente riusciti!!!

Χάθηκα πάλι, το ξέρω, ντροπή και όνειδος! Τώρα πια, θα μου πείτε, τελείωσες το διδακτορικό, δεν έχει πια δικαιολογίες! Jein! (όπως θα έλεγαν και οι φίλοι μου οι Γερμανοί, δηλαδή ja+nein). Ναι, έχω σίγουρα πιο πολύ χρόνο, τον οποίο όμως δεν έχω όρεξη και σκοπό να τον περνάω μπροστά από το κομπιούτερ…για να μη σας πω για την όρεξή μου για μαγειρική, που έχει χτυπήσει τιμές απολύτου μηδενός! Δηλαδή όχι ότι δε μαγειρεύω, μαγειρεύω! Δεν τρώω πια το πεντανόστιμο κινέζικο ρύζι με λαχανικά του Herr D. για μια εβδομάδα στη σειρά και εδώ και κάμποσο καιρό τα ντιλίβερι μας έσβησαν από τη λίστα τους με τους αγαπημένους πελάτες. Μαγειρεύω λοιπόν, αλλά “υγιεινό και βαρετό”, όχι ότι η υγιεινή κουζίνα είναι και απαραίτητα βαρετή, αλλά η δική μου υγιεινή κουζίνα είναι αναμφίβολα!

Πριν κανα δυο Κυριακές όμως, ξύπνησα με ένα συναίσθημα υπέρτατης γενναιοδωρίας: κανονικά, Κυριακή πρωί η ποδιά ανήκει στον Herr D. Σαν καλός σύζυγος σηκώνεται, ετοιμάζει το πρωινό και το φέρνει στο κρεβάτι. Αυτή τη φορά του χαμογέλασε η τύχη και ανέλαβα εγώ το πρωινό, ας είναι καλά η περιέργειά μου να δοκιμάσω την καινούρια μας βαφλιέρα!

Βάφλες με άρωμα πορτοκαλιού

Υλικά

120 g αλεύρι
50 g ζάχαρη
16 g μπέικιν πάουντερ
2 μεγάλα αυγά
170 ml γάλα
35 g βούτυρο
4 γιαούρτι πορτοκάλι

Οδηγίες

Σε ένα μπωλ βάζουμε τα στεγνά υλικά: το αλεύρι, τη ζάχαρη και το μπέικιν.
Σε ένα άλλο μπωλ χτυπάμε τους κρόκους με το γάλα.
Αναμιγνύουμε τα περιεχόμενα των δύο μπωλ και ανακατεύουμε μέχρι να πάρουμε ένα ομοιόμορφο μείγμα.
Σε ένα τηγανάκι ή στο φούρνο μικροκυμάτων ζεσταίνουμε το βούτυρο μέχρι να λειώσει, χωρίς όμως να το κάψουμε!
Το προσθέτουμε στο μείγμα μας και ανακατεύουμε.
Στη συνέχεια προσθέτουμε το γιαούρτι και ανακατεύουμε.
Σε ένα μπωλ χτυπάμε τα ασπράδια των αυγών μέχρι να αφρατέψουν και να γίνουν μια μαλακή μαρέγκα.
Τα προσθέτουμε στο μείγμα και ανακατεύουμε με προσοχή για να μη “σπάσει” η μαρέγκα.
Ανάβουμε τη συσκευή για βάφλες (κατά κόσμον βαφλιέρα). Όταν κάψει, βάζουμε 3-4 κουταλιές (η ποσότητα εξαρτάται βέβαια από το μέγεθος της πλάκας) από το μείγμα στην πλάκα, τις απλώνουμε ομοιόμορφα, κλείνουμε το καπάκι και μετά από 3-5 λεπτά (ακολουθείστε τις οδηγίες του κατασκευαστή)…voilà les gaufres belges!

Εύκολο ακούγεται, έτσι δεν είναι; Ε λοιπόν δεν ήταν! Μέχρι το σημείο “ανάβουμε τη συσκευή” όλα μια χαρά, πανεύκολα! Μετά άρχισε το πανηγύρι. Στον πρώτο γύρο έβαλα πολύ υλικό στη βαφλιέρα και μόλις την έκλεισα, άρχισε να φουσκώνει και να χύνεται από παντού! (και δώστου μετά καθάρισμα!). Μετά έβαλα πολύ λίγο, οπότε δεν έφτανε στην πάνω πλάκα της βαφλιέρας και ψήθηκε λιγότερο απ’ότι η κάτω μεριά. Μετά από 2-3 τέτοιες αποτυχημένες προσπάθειες, και με την αμέριστη βοήθεια και συμπαράσταση του Herr D. που δεν έβλεπε την ώρα να φάει πρωινό…επιτέλους τα καταφέραμε!!!

Ancora una vellutata di zucca? – Ακόμα μια κολοκυθόσουπα;

Konstantina — Mon, 14 Dec 2009 00:17:46 +0000

Domani si parte! Sveglia alle 5.30 (cioè fra 3.5 ore…hmmmm) e dopo 5 ore di treno siamo lì! Il mio professore la chiama “winter school”. Io la chiamo “Mi voglio fare le vacanze pre-natalizie, per cui organizzo una scuola invernale e fra una pista e l’altra (di sci si intende!!) ascolto i talk dei miei studenti”. Ormai è diventata una tradizione, ci andiamo ogni anno. Ci facciamo 3-4 giorni di sci, sauna, piscina ecc. e torniamo rinati e pronti per…le vere vacanze di natale:)

Visto che già ultimamente questo blog l’ho un attimino trascurato, non volevo partire senza lasciarvi un piccolo pensierino, una coccola che potesse riscaldare le giornate fredde che stanno arrivando…E anche se sono certa che non ne potete più di tutte queste zuppe di zucca, vi garantisco che questa vellutata riempie l’anima, nonché la casa di un profumo meraviglioso. E poi, diciamoci la verità, chi non passerebbe tutto l’inverno a scaldarsi con una buona zuppa di zucca? (E per chi volesse rispondere…la domanda è puramente retorica, grazie!)

Vellutata di zucca arrosto con crostini di gorgonzola

Ingredienti

1 zucca lunga (butternut squash in inglese)
1 cipolla grossa
3-4 spicchi d’aglio avvolti in carta stagnola
1 pezzettino di zenzero avvolto in carta stagnola
1 litro ca. di brodo vegetale
50 g di nocciole tritate
un po’ di noce moscata
100 g di burro
sale affumicato danese e pepe

50 g di gorgonzola
1 cucchiaio di burro a temperatura ambiente
6 fette di baguette leggermente tostate
2 cucchiai di erba cipollina tritata
sale e pepe

Procedimento

Mettere la zucca tagliata in due e privata dei semi, la cipolla, l’aglio e lo zenzero in forno preriscaldato a 200 gradi.
Cucinare per 45-60 minuti o finché la zucca non risulti arrostita fuori e morbida dentro.
Togliere dal forno e mettere da parte a raffreddare.
Mondare la zucca e tagliarla a pezzetti.
Mettere in una pentola la zucca, la cipolla, lo zenzero e l’aglio che uscirà premendo la carta stagnola come una pomata.
Frullare il tutto con il frullatore a immersione.
Aggiungere il brodo e far bollire per ca. 15 minuti.
A fine cottura aggiungere le nocciole, il sale, il pepe, la noce moscata ed il burro.

Per i crostini

Mettere in una ciotola il gorgonzola ed il burro e mescolarli bene.
Salare e pepare.
Spalmare sulle fette di pane.
Cucinare al grill per ca. un minuto. Il formaggio deve “bollire” sui bordi.
Togliere dal forno e spolverare con l’erba cipollina.

Servire la zuppa con un crostino al centro di ogni ciotola.

Vi mando un abbraccio e vi lascio con un teaser per il prossimo post: ci sarà un GIVEAWAY!!!! Maggiori dettagli prossimamente, stay tuned!!

Αύριο φεύγουμε! Εγερτήριο στις 5.30 (δηλαδή σε 3.5 ώρες…χμμμμμ) και μετά από 5 ωρίτσες με το τρένο, να’μαστε στον προορισμό μας! Ο καθηγητής μου το ονομάζει “winter school” – χειμερινό σχολείο. Εγώ το ονομάζω “Έχω όρεξη για προ-χριστουγεννιάτικες διακοπούλες, γι’αυτό οργανώνω ένα winter-school και ανάμεσα στις πίστες (του σκι εννοείται!) παρακολουθώ και τις ομιλίες των μαθητών μου”. Τώρα πια έχει γίνει παράδοση, πηγαίνουμε κάθε χρόνο και γνωρίζουμε τα κόλπα και τα κατατόπια. Κάνουμε 3-4 ημερούλες σκι, σάουνα, πισίνα κλπ. και γυρίζουμε ανανεωμένοι και έτοιμοι για…τις κανονικές χρισουγεννιάτικες διακοπές:)

Μιας και τώρα τελευταία το έχω παραμελήσει αρκετά αυτό το blog, δεν ήθελα να φύγω χωρίς να σας αφήσω ένα δωράκι, ένα χάδι να σας ζεστάνει τις κρύες ημέρες που μας έρχονται…Και αν και είμαι σίγουρη ότι έχετε γεμίσει με συνταγές για κολοκυθόσουπα, σας εγγυώμαι ότι αυτή η σούπα γεμίζει την ψυχή, αλλά και το σπίτι με ένα υπέροχο άρωμα. Άλλωστε, ας το παραδεχτούμε, ποιος δε θα πέρναγε ολόκληρο το χειμώνα να ζεσταίνεται με μια κολοκυθοσουπίτσα; (Και αν κάποιος είναι έτοιμος να απαντήσει…η ερώτηση είναι ρητορική, ευχαριστούμε!)

Σούπα βελουτέ ψημένης κολοκύθας με κροστίνι με γκοργκοντζόλα

Υλικά

1 μακριά κολοκύθα (butternut squash στα Αγγλικά)
1 μεγάλο κρεμμύδι
3-4 σκελίδες σκόρδο κλεισμένες σε αλουμινόχαρτο
1 κομματάκι πιπερόριζα σε αλουμινόχαρτο
1 λίτρο περίπου ζωμός λαχανικών
50 g φουντούκια τριμμένα
λίγο μοσχοκάρυδο
100 g βούτυρο
καπνιστό αλάτι Δανίας και πιπέρι

50 g γκοργκοντζόλα ή άλλο μπλε τυρί
1 κουταλιά βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
6 φέτες μπαγκέτας ελαφρώς ξεροψημένες
2 κουταλιές πρασουλίδα (έμαθα καινούρια λέξη σήμερα!)
αλάτι και πιπέρι

Οδηγίες

Βάζουμε στο φούρνο στους 200 βαθμούς την κολοκύθα κομμένη στα δύο και χωρίς τα σπόρια, το κρεμμύδι, το σκόρδο και την πιπερόριζα.
Ψήνουμε για περίπου 45-60 λεπτά μέχρι η κολοκύθα να φαίνεται ξεροψημένη εξωτερικά και να είναι μαλακή εσωτερικά.
Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν.
Ξεφλουδίζουμε την κολοκύθα και κόβουμε την ψίχα σε κομμάτια.
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε την κολοκύθα, το κρεμμύδι, την πιπερόριζα και το σκόρδο, το οποίο βγαίνει σαν κρέμα αν πιέσουμε το αλουμινόχαρτο.
Λιώνουμε το μίγμα με ένα μπλέντερ χειρός.
Προσθέτουμε το ζωμό και βράζουμε για 15 λετπά περίπου.
Κατεβαζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε τα φουντούκια, το αλάτι, το πιπέρι, το μοσχοκάρυδο και το βούτυρο.

Για τα κροστίνι

Βάζουμε σε ένα μπωλ το γκοργκοντζόλα και το βούτυρο και ανακατεύουμε καλά.
Αλατοπιπερώνουμε.
Απλώνουμε την κρέμα στις φέτες του ψωμιού.
Ψήνουμε στο γκριλ για περίπου ένα λεπτό. Το τυρί πρέπει να κοχλάζει στις άκρες.
Βγάζουμε από το φούρνο και προσθέτουμε την πρασουλίδα.

Σερβίρουμε τη σούπα σε μπωλ και στο κέντρο κάθε μπωλ βάζουμε από ένα ψωμάκι.

Σας αφήνω με μια αγκαλιά και με μια προεπισκόπηση για το επόμενο post: θα έχουμε GIVEAWAY!!!! Περισσότερες λεπτομέρειες προσεχώς, μείνετε συντονισμένοι!!

Technorati Tags: zuppa, ricette, zucca, cucina, κολοκύθα, μαγειρική, σούπα

Peperoni ripieni di feta e melanzana – Πιπεριές γεμιστές με φέτα και μελιτζάνα

Konstantina — Thu, 19 Nov 2009 05:00:00 +0000

Vi ricorda qualcosa questa foto? Guardate un po’ più a destra, più su, no no, un pochettino più giù, ecco! ecco! fermi, proprio lì! La raccolta Red hot chili peppers. Non sto ~~barrando~~ barando (grazie Cricri!) però riproponendo una ricetta già postata! Anche se questi buonissimi peperoni hanno avuto l’onore di figurare sulla prima pagina della raccolta dei peperoni, sono rimasti senza identità fino ad oggi, giorno memorabile nel quale si svela la ricetta-mistero!

Prendo coraggio da LaGolosastra (alias Cricri o Masotta o Mamadipepimivida) ed il suo bulgur estivo e posto questa ricetta preparata a Ferragosto. E se vi chiedete come mai posto una ricetta così vecchia, embè sì, è vero, è forse una delle ultime cose che ho cucinato, va bene? Poi mi sono dedicata alla Scienza (che sono ’ste risate, eh??!!!). Per cui è toccato a Herr D. esaurire il suo repertorio culinario (ragù (buonissimo!!), riso alla cantonese, riso alla cantonese, riso alla cantonese, riso alla cantonese (tutti buonissimi!)*). Dopodiché, abbiamo provato (ad approvato) tutti i delivery della zona. Successivamente ci siamo fatti una cultura sui pasti precotti del super-mercato. Poi abbiamo investito i nostri risparmi nello sviluppo eno-gastronomico della zona: il direttore del ristorante giapponese ci ha già assegnato il premio “cliente del mese” con tanto di foto nostra vestiti da sushi-chef, mentre le anatre del ristorante cinese si stanno organizzando per trasformare l’accusa contro di noi da “onnivorismo proletario” a “genocidio”. E siccome abbiamo esaurito tutti i metodi di introduzione di calorie nel corpo umano, temo che presto dovremo tornare a cucinare!

Peperoni ripieni di feta e melanzana

Ingredienti

4 peperoni “corno di bue”
1 melanzana piccola
250 g di formaggio feta
1 cipolla
1 spicchio d’aglio
1 mazzetto di menta e basilico
4 fette di pane raffermo (solo la mollica)
1 manciata di pangrattato
1 manciata di grana grattugiato
2 cucchiai d’olio
sale e pepe

Procedimento

Cuocere la melanzana intera in forno a 200 gradi per ca. 40 minuti o finché la buccia non risulti avvizzita ma non bruciata.
Nel frattempo, lavare i peperoni, togliere loro la calotta superiore e svuotarli completamente.
In un tegamino far soffriggere la cipolla e l’aglio, precedentemente tritati.
Toglierli dal fuoco e unirli alla feta sminuzzata precedentemente con una forchetta.
Aggiungere la menta ed il basilico tritati.
Mentre è ancora calda, spellare la melanzana con l’aiuto di un coltello; la buccia deve venir via molto facilmente, se la melanzana e’ ben cotta.
Frullare la melanzana a velocità bassa in modo che mantenga la sua consistenza.
Unire la melanzana al resto degli ingredienti, salare e pepare e mescolare bene.
Riempire i peperoni e “tapparli” con le fette di pane prima di chiuderli con le calotte.
Posarli in una pirofila oliata e cospargerli di grana e pangrattato.
Cucinarli in forno preriscaldato a 200 gradi per ca. 30 minuti o finché non cominciano a sembrare “bruciacchiati” (poco però, mi raccomando!).

* Per Herr D: scherzo scherzo scherzo!!:D

Κάτι σας θυμίζει αυτή η φωτογραφία, έτσι δεν είναι; Κοιτάξτε λίγο πιο δεξιά, πιο πάνω, όχι όχι, λίγο πιο κάτω, νάτο! εκεί! στοπ! Η συλλογή Red hot chili peppers. Δεν κλέβω όμως…και δε σε σας προτείνω συνταγή που έχω ανεβάσει πιο παλιά! Αν και αυτές οι νοστιμότατες πιπεριές είχαν την τιμή να φιγουράρουν στο εξώφυλλο της συλλογής, παρέμεναν χωρίς ταυτότητα μέχρι σήμερα, ιστορική μέρα κατά την οποία σας αποκαλύπτω τη συνταγή-μυστήριο!

Παίρνω κουράγιο από την LaGolosastra (κατά κόσμον Cricri ή Masotta ή Mamadipepimivida) και το καλοκαιρινό πληγούρι της και προτείνω αυτό το πιάτο, το οποίο το είχα ετοιμάσει το Δεκαπενταύγουστο. Και αν αναρρωτιέστε πώς και ανεβάζω μια τόσο παλιά συνταγή, ε ναι, καλά καταλάβατε, στην κουζίνα έχω να μπω σχεδόν από τότε! Μετά αφοσιώθηκα στην Επιστήμη (τι γελάκια είναι αυτά;;;). Οπότε ήταν η σειρά του Herr D. να εξαντλήσει το μαγειρικό του ρεπερτόριο (ραγκού (υπέροχο!), κινέζικο ρύζι με λαχανικά, κινέζικο ρύζι με λαχανικά, κινέζικο ρύζι με λαχανικά (όλα υπέροχα!)*). Κατόπιν δοκιμάσαμε (και επιδοκιμάσαμε) τα ντιλίβερι της γειτονιάς. Στη συνέχεια εντρυφήσαμε στα προμαγειρεμένα του σούπερ-μάρκετ. Τέλος, επενδύσαμε στην οινο-γαστρονομική ανάπτυξη της περιοχής: ο διευθυντής του γιαπωνέζικου μας ανακύρηξε ήδη πελάτες τους μήνα με αναμνηστική πλακέτα στην οποία ποζάρουμε ντυμένοι sushi-chef, ενώ οι πάπιες του κινέζικου κανονίζουν πώς να μετατρέψουν την κατηγορία κατά ημών από “παμφαγία του προλεταριάτου” σε “γενοκτονία”. Κι επειδή εξαντλήσαμε όλες τις μεθόδους εισαγωγής θερμίδων στο ανθρώπινο σώμα, πολύ φοβάμαι ότι σύντομα θα πρέπει να επιστρέψουμε στην αγαπημένη μας κουζίνα!

Πιπεριές Φλωρίνης γεμιστές με φέτα και μελιτζάνα

Υλικά

4 πιπεριές Φλωρίνης
1 μικρή μελιτζάνα
250 g φέτα
1 κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
1 ματσάκι δυόσμο και βασιλικό
4 φέτες φωμί κατά προτίμηση μπαγιάτικο (μόνο την ψύχα)
1 χούφτα φρυγανιά τριμμένη
1 χούφτα παρμεζάνα τριμμένη
2 κουταλιές λάδι
αλάτι και πιπέρι

Οδηγίες

Ψήνουμε τη μελιτζάνα ολόκληρη στο φούρνο στους 220 βαθμούς για περίπου 40 λεπτά ή μεχρί η φλούδα να μαραθεί, αλλά όχι να καεί.
Εν τω μεταξύ, πλένουμε τις πιπεριές, κόβουμε τα καπάκια τους και τις αδειάζουμε από τα σπόρια.
Σε ένα τηγάνι τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο, τα οποία έχουμε προηγουμένως ψιλοκόψει.
Τα κατεβάζουμε από τη φωτιά και τα ανακατεύουμε με τη φέτα την οποία έχουμε προηγουμένως λιώσει με ένα πιρούνι.
Προσθέτουμε τον ψιλοκομμένο δυόσμο και βασιλικό.
Ξεφλουδίζουμε τη μελιτζάνα ενώ είναι ακόμα ζεστή. Αν είναι αρκετα ψημένη, η φλούδα πρέπει να βγαίνει πολύ εύκολα.
Περνάμε τη μελιτζάνα από το μπλέντερ σε χαμηλή ταχύτητα ώστε να μη γίνει εντελώς κρεμώδης, αλλά να κρατήσει την υφή της.
Προσθέτουμε τη μελιτζάνα στο μίγμα της φέτας, αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε καλά.
Γεμίζουμε τις πιπεριές και τις κλείνουμε χρησιμοποιώντας ως καπάκι το φωμί. Στη συνέχεια κλείνουμε και με το δικό τους καπάκι.
Τις βάζουμε τη μία δίπλα στην άλλη σε ένα πυρέξ το οποίο έχουμε προηγουμένως περάσει με λίγο λάδι και τις πασπαλίζουμε με τη φρυγανιά και την παρμεζάνα.
Τις ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 30 λεπτά η μέχρι να φαίνονται ξεροψημένες (όχι καμμένες!).

Προς Herr D.: πλακίτσα πλακίτσα:D

Polpettone vegetariano al Riesling e…una sorpresa! – Ρολό για χορτοφάγους αλ Ρίσλινγκ και…μια έκπληξη!

Konstantina — Mon, 26 Oct 2009 09:52:53 +0000

Buon inizio settimana a tutti quanti! Oggi insieme alla ricetta c’è anche una piccola sorpresa: un’intervista sul sito di Made in Kitchen, ormai noto a tutti noi foodbloggers appassionati!
Un grazie di cuore ad Elena, la quale mi ha offerto la possibilità di essere oggi loro ospite per l’intevista del lunedì.

Ed ecco la ricetta per la quale mi sono ispirata al nostro ultimo viaggio in Alsazia (e devo ancora pubblicare il post al riguardo!!). Polpettone al vino d’Alsazia, con senape d’Alsazia, cotto in una casseruola tipica dell’Alsazia! E con questo vi prometto di non pronunciare più la parola Alsazia per le prossime 213 settimane!

Polpettone vegetariano

Ingredienti

1 zucchina tonda
200 g di spinaci
1 cipolla
2 spicchi d’aglio
1 mazzetto di prezzemolo-basilico-menta
200 g di piselli e carote a cubetti già cotti
3 uova
2 cucchiai di senape al Riesling
farina e pangrattato q.b. (ca. 500 g)
sale e pepe
solo per gli onnivori: 100 g di pancetta ed un po’ di Riesling

200 ml di succo di arancia
200 ml di olio
2 cucchiai di senape al Riesling
sale e pepe

Per sigilare il coperchio:

farina e acqua

Procedimento

Lavare la zucchina, tritarla, salarla e lasciarla perdere la sua acqua.
Lavare e asciugare gli spinaci. Tagliarli a listarelle.
Tritare nel minipimer la cipolla, l’aglio e le erbe aromatiche.
Mettere in una ciotola tutti gli ingredienti (tranne la farina ed il pangrattato) e amalgamare mescolando bene.
(Per gli onnivori: saltare la pancetta in padella per un paio di minuti, bagnarla con un po’ di Riesling e lasciarla asciugare sul fuoco per 5-6 minuti. Unirla al resto degli ingredienti.)
Aggiungere farina e pangrattato mescolando bene fino ad ottenere un impasto che si possa lavorare facilmente.
Formare il polpettone, metterlo in una casseruola di ceramica e bagnarlo con un po’ di salsa. Volendo, insieme al polpettone si possono cucinare delle patate ad accompagnare il piatto. Sigillare il coperchio con la pasta di pane che farete con un po’ di farina e acqua facendo attenzione di lasciare una piccola parte libera in modo che possa uscire il vapore in eccesso.
Mettere in forno a 200 gradi. Dopo un’ora togliere il coperchio e cuocere ancora per circa mezz’ora finché non risulti dorato.
Cinque minuti prima di toglierlo dal forno, bagnarlo ancora con il resto della salsa.

Καλή εβδομάδα σε όλους και χρόνια πολλά στις Δήμητρες (με πρώτη και καλύτερη τη μανούλα μου βέβαια!) και τους Δημήτρηδες. Σήμερα, μαζί με τη συνταγή έχουμε και μία μικρή έκπληξη: μία συνέντευξή μου στο Made in Kitchen, πολύ γνωστό site στους foodbloggers της Ιταλίας! Ευχαριστώ από καρδιάς την Έλενα που μου έδωσε τη δυνατότητα να είμαι σήμερα “φιλοξενούμενή” τους.

Ορίστε και η συνταγή, έμπνευση για την οποία αποτέλεσε το τελευταίο ταξίδι μας στην Αλσατία (και μόλις θυμήθηκα ότι δεν έχω ακόμα δημοσιεύσει τη σχετική ανάρτηση!). Ρολό με κρασί Αλσατίας, μουστάρδα Αλσατίας, ψημένο σε τυπική γάστρα Αλσατίας. Και μ’αυτό σας υπόσχομαι να μην ξαναπροφέρω την παρόλα Αλσατία για τις επόμενες 213 εβδομάδες!

Ρολό για χορτοφάγους αλ Ρίσλινγκ

Υλικά

1 κολοκύθι στρογγυλό
200 g σπανάκι
1 κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
1 ματσάκι μαϊντανό-βασιλικό-δυόσμο
200 g αρακά και καρότα κομμένα σε κυβάκια (βρασμένα από πριν)
3 αυγά
2 κουταλιές μουστάρδα αλ Ρίσλινγκ
αλεύρι και τριμμένη φρυγανιά όσο πάρει (περίπου 500 g)
αλάτι και πιπέρι
μόνο για παμφάγους: 100 g παντσέτα και λίγο κρασί Ρίζλινγκ

200 ml χυμό πορτοκαλιού
200 ml λάδι
2 κουταλιές μουστάρδα αλ Ρίζλινγκ
αλάτι και πιπέρι

Για να κλείσουμε το καπάκι:

αλεύρι και νερό

Οδηγίες

Πλένουμε το κολοκύθι, το περνάμε από τον τρίφτη, το αλατίζουμε και το αφήνουμε να βγάλει τα νερά του.
Πλένουμε και στεγνώνουμε το σπανάκι. Το κόβουμε σε λωρίδες.
Περνάμε από το μούλτι το κρεμμύδι, το σκόρδο, και το ματσάκι με τα αρωματικά .
Βάζουμε σε ένα μπωλ όλα τα υλικά (εκτός από το αλεύρι και τη φρυγανιά) και ανακατεύουμε καλά.
(Για τους παμφάγους: τσιγαρίζουμε ελαφρά την παντσέτα, τη βρέχουμε με λίγο Ρίζλινγκ και την αφήνουμε στη φωτιά μέχρι να στεγνώσει για 5-6 λεπτά περίπου. Την προσθέτουμε στα υπόλοιπα υλικά.)
Προσθέτουμε αλεύρι και φρυγανιά ανακατεύοντας καλά μέχρι το μίγμα να είναι αρκετά στεγνό ώστε να δουλεύεται εύκολα.
Δίνουμε φόρμα στο ρολό, το βάζουμε στη γάστρα και το βρέχουμε με λίγη σάλσα. Αν θέλουμε, στη γάστρα βάζουμε και πατάτες με τις οποίες μπορούμε να συνοδέψουμε το πιάτο. Κλείνουμε το καπάκι με τη ζύμη που θα φτιάξουμε από αλεύρι και νερό, αφήνοντας όμως ελεύθερη μια μικρή έξοδο για να μπορεί να βγει ο επιπλέον ατμός.
Βάζουμε τη γάστρα στο φούρνο στους 200 βαθμούς. Μετά από μία περίπου ώρα, βγάζουμε το καπάκι και ψήνουμε για ακόμα μισή ώρα περίπου μέχρι να πάρει χρώμα.
Πέντε λεπτά πριν το βγάλουμε από το φούρνο, το βρέχουμε με την υπόλοιπη σάλτσα.