Dopo aver riproposto il budino di Harry Potter per giorni e giorni, per quanto successo possa aver riscontrato questa ricetta, era ora di qualcosa di nuovo…e possibilmente semplice, visto che ultimamente il tempo che ho da dedicare al blog purtroppo scarseggia tristemente…
Questa doveva essere la ricetta del 31 agosto, l’ultima ricetta dell’estate, che tanto qui è da un po’ che ci ha detto “Aufwiedersehen”…Purtroppo non ho fatto in tempo, ero troppo impegnata a stressarmi la vita perché entro fine ottobre devo consegnare la tesi di dottorato ed il mio Prof. ha deciso che proprio la settimana prossima è il momento giusto per lui per andare in ferie per due settimane per poi partecipare in tre, dico tre, workshops, cioè ancora tre settimane di ferie, per di più pagate, arghhhhhh. Inoltre, fra un paio di giorni comincia il European Coating Symposium, che in genere è una conferenza abbastanza interessante. L’ultima volta l’hanno fatta a Parigi. Questa volta in quale metropoli del mondo hanno deciso di farla? A Karlsruhe. Non la conoscete? Ma come, non sapete cosa vi perdete! Città interessantissima, vita notturna da sballo…come no…Però io sono furba e mi sono già organizzata. A parte il fatto che vado via prima perché non voglio perdere la lezione di yoga martedì prossimo che è una lezione importante sul pranayama (respirazione), lunedì mi raggiunge Herr D. e andiamo a cena in Francia, a Strasburgo, mentre gli altri si abbuffano di Würstel, tiè!
Nota: La cesta di pomodori nella foto è stata gentilmente offerta dagli Sponsors-Suoceretti, produzione propria, succosissimi e gustosissimi!
Ingredienti
Procedimento

Έχοντας προτείνει για μέρες και μέρες την πουτίνγκα του Χάρι Πότερ, όσο σουξέ και να έκανε αυτή η συνταγή, ήρθε η ώρα για κάτι καινούριο…και όσο το δυνατόν πιο απλό μιας και, τελευταία, ο χρόνος που έχω για να αφιερώσω στο blog έχει μειωθεί λυπηρά…
Αυτή έπρεπε να είναι η συνταγή της τελευταίας ημέρας του Αυγούστου, η τελευταία συνταγή του καλοκαιριού, που έτσι κι αλλιώς στη Γερμανία μας έχει αποχαιρετήσει εδώ και μέρες τώρα, “Aufwiedersehen!”…Δυστυχώς δε βρήκα το χρόνο να τη δημοσιεύσω πριν, ήμουνα απασχολημένη με το να αγχώνομαι επειδή μέχρι τέλος Οκτωβρίου πρέπει να παραδώσω τη διδακτορική μου εργασία και ο καθηγητής μου αποφάσισε ότι είναι η σωστή περίοδος να πάει διακοπές για δύο εβδομάδες και μετά στο καπάκι να παρακολουθήσει τρία, ναι τρία, workshops, δηλαδή άλλες τρεις εβδομάδες διακοπές και μάλιστα πληρωμένες αυτή τη φορά, γκρρρρρρ! Επίσης, σε κανα δυό μέρες αρχίζει το European Coating Symposium, το οποίο γενικά είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον Συμπόσιο. Την τελευταία φορά το έκαναν στο Παρίσι. Αυτή τη φορά σε ποια μητρόπολη του κόσμου αποφάσισαν να το οργανώσουν; Στο Karlsruhe. Δεν το γνωρίζετε; Α…δεν ξέρετε τι χάνετε! Πολύ ενδιαφέρουσα πόλη, τρελή νυχτερινή ζωή, τι να σας λέω! Αλλά εγώ, επειδή είμαι πονηρή, έχω ήδη κανονίσει την πορεία μου…Εκτός του ότι θα φύγω νωρίτερα, γιατί δε θέλω να χάσω το μάθημα yoga της Τρίτης, γιατί είναι σημαντικό, σχετικά με το pranayama (αναπνοή), τη Δευτέρα θα έρθει και ο Herr D. και θα πάμε για δείπνο στη Γαλλία, στο Στρασβούργο, ενώ οι άλλοι θα χλαπακώνουν λουκάνικα, χα!
Σημείωση: Το καλάθι με τις κατακόκκινες ντομάτες στη φωτογραφία είναι “ευγενική χορηγία” του Πεθερούλη και της Πεθερούλας, ιδία παραγωγή, ζουμερές και γευστικότατες!
Υλικά
Οδηγίες