Ieri siamo stati a Sababurg, al castello della Bella addormentata dei fratelli Grimm. “Wow!” penserete voi, “un attimo e vi racconto” rispondo io….Ore 12.30 di fronte alla cassa: Do una banconota da 20 euro chiedendo due biglietti e penso bene a chiedere anche se hanno i biglietti ridotti per studenti universitari. La ragazza che è alla cassa mi guarda per un paio di secondi e mi risponde “Causa lavori in corso nel castello, abbiamo già ridotto il prezzo del biglietto da 1.5 euro a 1 euro, per cui non offriamo il biglietto ridotto”. Che figura di…salsa!!! Ritiro subito i miei 20 euro, cerco fra le tasche per spicci e sparisco con i biglietti in mano borbottando un “danke” fra i denti…Herr D. non riesce a smettere di ridere (grrrr…!) Se avessi saputo dall’inizio quello che c’era da vedere nel castello, forse mi sarei sentita meno ladra per aver chiesto lo sconto al biglietto di un euro…Non so come sarà dopo le ristrutturazioni, ma in questo momento, c’è un bel niente da vedere nel castello. Per carità, la strada per arrivarci è stupenda, in mezzo ad un parco naturale, il posto è bellissimo, idem il giardino all’interno del castello, ma il castello stesso…lascia proprio desiderare! Se non fosse per il tempo che ci abbiamo messo a convincere una farfalla a stare ferma su un fiore per immortalarla, alle 12.37 eravamo già fuori a chiedere il rimborso dei biglietti:) A parte questo piccolo disguido, ho passato una domenica davvero stupenda!

Χθες πήγαμε στο Sababurg, το κάστρο της Ωραίας κοιμωμένης των αδελφών Γκριμμ. “Ουάου!” σκέφτεστε εσείς, “μια στιγμή και θα σας τα πω όλα” απαντώ εγώ….Ώρα 12.30 μπροστά από το ταμείο: Δίνω ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ και ζητάω δύο εισητήρια και μιας και κάνω τον κόπο, ρωτάω και αν υπάρχει μειωμένο για φοιτητές. Η κοπέλα στο ταμείο με κοιτάει για λίγο και μου απαντάει “Λόγω εργασιών στο κάστρο, έχουμε ήδη μειώσει το εισητήριο από 1.5 ευρώ στο 1 ευρώ, οπότε δεν προσφέρουμε έκπτωση για φοιτητές”. Κάπου να κρυφτώώώώ!!! Μαζεύω γρήγορα γρήγορα τα 20 ευρώ μου, ψάχνω στις τσέπες μου για ψιλά και εξαφανίζομαι με τα εισιτήρια στο χέρι στο πι και φι μουρμουρίζοντας ένα “danke”…Ο Herr D. δε σταματάει να γελάει (γκρρρ…!) Αν ήξερα από την αρχή τι έχει να δεις μέσα στο κάστρο, ίσως να είχα νιώσει λιγότερη ντροπή που ζήτησα έκπτωση στην τιμή του ενός ευρώ…Δεν ξέρω πώς θα είναι μετά την ανακαίνιση, αλλά αυτή τη στιγμή στο κάστρο δεν έχει τίποτα να δεις. Προς Θεού, η διαδρομή είναι υπέροχη, μέσω ενός φυσικού πάρκου, το μέρος πανέμορφο, το ίδιο και ο κήπος στο εσωτερικό του κάστρου, αλλά το ίδιο το κάστρο…άστα να πάνε! Αν δε μας είχε πάρει τόσο χρόνο να πείσουμε μια πεταλούδα να μείνει ακίνητη πάνω σε ένα λουλούδι για να τη φωτογραφίσουμε, στις 12.37 θα ήμασταν ήδη έξω και αυτή το φορά δε θα ένιωθα καμία ντροπή να ζητήσω τα λεφτά μου πίσω! Εκτός από αυτή τη μικρή αναποδιά, πέρασα μια υπέροχη Κυριακή! (Κάντε κλικ πάνω στις φωτογραφίες αν θέλετε να τις δείτε μεγαλύτερες σε καινούριο παράθυρο.)
Και σας αφήνω με την τελευταία φωτογραφία από ένα μέρος κιτσίσσιμο, κιτσίσσιμο όπως λέμε kitch, όχι kitchen (χαχαχα, έλα, με λίγη προσπάθεια θα δείτε ότι δεν είναι τόσο ατυχές το αστείο μου!!), του οποίου την ιστορία θα σας διηγηθώ την επόμενη φορά, μαζί με τις φωτογραφίες από τον ζωολογικό κήπο που βρίσκεται δίπλα στο κάστρο και είναι ένας από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους της Ευρώπης!