Sono tornata…o quasi…in verità sono ancora in giro, ma questa volta ho un tetto sopra la testa e un computer a disposizione, anche se con una connessione lentiiisssiii…zzzz..zzzz….zzz…iiiima. Appena trovo il tempo (e una connessione decente) vi racconto il mio weekend passato a dormire sui prati svizzeri

con 150 amici

da tutto il mondo e di tutte le età

a mangiare LA Paella

e a bruciarmi il dito giocando al gioco più stupido e divertente del mondo!

Να’μαι πάλι πίσω…ή μάλλον σχεδόν…στην ουσία γυρνοβολάω ακόμα, αλλά τώρα έχω ένα κεραμύδι πάνω από το κεφάλι μου και ένα κομπιούτερ στη διάθεσή μου, αν και με σύνδεση που σκάει γάιδαρο με το πόσο αργή είναι. Μόλις βρω χρόνο (και μια σύνδεση πιο αξιοπρεπή), θα σας πω με το νι και με το σίγμα πώς πέρασα το περασμένο σαββατοκύριακο, να κοιμάμαι στα ελβετικά λειβάδια (φωτο 1), με 150 φίλους (φωτο 2) από όλο τον κόσμο και όλες τις ηλικίες (φωτο 3), να τρώω ΤΗΝ Παέγια (φωτο 4) και να καίω το δάχτυλό μου παίζοντας το πιο βλακώδες και διασκεδαστικό παιχνίδι του κόσμου (φωτο 5)!