Una schiscetta piena di zucchine – Ένα ταγάρι γεμάτο κολοκυθάκια

Posted by Konstantina in Nella schiscetta - Στο ταπεράκι, Stuzzicchini - Μεζεδάκια on May 31st, 2009 | 18 responses

kolokithokeftedes_2

No, non mi posso certo lamentare. Qui abbiamo di tutto, più di quello che un dottorando potrebbe mai sognare: due cucine super-fornite ed un magazzino di bevande, dai succhi di frutta alle birre e spumanti. Una “social-room” con pianoforte, divano-letto, calcetto, mini-biliardo e videoproiettore per le nostre serate di “home-cinema”. Una piccola palestra. Perfino una Ferrari!!!

Mi raccomando però! Non fatevi ingannare! Dietro tutto questo, c’è la mente diabolica dei tedeschi! Hanno pensato: “Per evitare che Maometto vada alla montagna, portiamo la montagna da Maometto”. In questo caso, Maometto siamo noi, i lavoratori di Max-Planck e la montagna dovrebbe essere casa nostra che, furbacchioni come sono loro, ce l’hanno sostituita con un Istituto che assomiglia a una casa. E infatti il trucco funziona! Quante cene, quanti pisolini notturni sul divano fra una misurazione e l’altra…

Appena arrivata in Germania, per circa un mese, a pranzo andavo in mensa. Almeno la metà dei miei colleghi (praticamente quasi tutti i non tedeschi) non ne voleva proprio sapere e, alla mia domanda “perché”, mi rispondevano “aspetta un mese e vedrai”. Infatti, dopo meno di un mese ho capito tutto. La mensa è una mensa tedesca o forse anche peggio della tipica mensa tedesca. Almeno quella dell’Università è anni luce meglio. Nella nostra mensa, la parola varietà è completamente sconosciuta e quello che si mangia è sempre un’ incognita, visto che è nascosto sotto litri di salsa.

Tutto ciò era una premessa per dire che io sono una grande fan della schiscetta. Non esco di casa la mattina se non ho con me la mia schiscetta, che mi dà sicurezza e conforto nelle lunghe ore passate nel magico mondo della scienza. E poi all’ ora di pranzo mi diverto ad osservare le varie schiscette che girano in cucina e che, a guardarle, dal contenuto si capisce subito a chi appartengono. C’è la schiscetta indiana che sa sempre di curry. Nella schiscetta mongola non manca mai la carne, mentre in quella cinese c’è ovviamente sempre il riso. C’è pure la schiscetta finta, dalla quale esce sempre roba surgelata. Yasutaka, il mio collega giapponese che ora è tornato a casa, era un amante della schiscetta finta. Mi sa che nei 2-3 anni che è stato qui, non ha mai mangiato roba fresca.

La mia schiscetta cambia forma in base al contenuto e all’umore. In queste foto, ho scelto di mostrare una schiscetta un po’ inusuale. ‘E una borsa tipica che in greco si chiama “tagari” e nella quale portavano il pranzo gli operai e i contadini. La mia l’ ha ricamata mia mamma ed è un tagari improprio, visto che il suo uso principalmente era un altro. Riuscite ad indovinare quale???

Polpette di zucchine all’ouzo e tzatziki di zucchine

Ingredienti Per lo tzatziki

  • 300 g yogurt greco
  • 1 zucchina piccola
  • 2 spicchi d’ aglio
  • 2 cucchiai di prezzemolo tritato
  • una punta di anice in polvere o semi di anice pestati
  • 2 cucchiai di succo di limone
  • 30 ml olio d’ oliva
  • sale e pepe

Per le polpette

  • 3 zucchine medie
  • 200 g formaggio feta
  • 10 ml ouzo
  • 1 spicchio di aglio
  • 1 cipolla
  • 1 mazzetto di prezzemolo
  • 20 foglioline di menta
  • 1 uovo
  • pangrattato q.b.
  • farina q.b.
  • sale e pepe

Procedimento Per lo tzatziki

  1. Grattugiare la zucchina sul lato grosso della grattugia, salarla e farla scolare per almeno un’ ora.
  2. Tritare il prezzemolo e l’aglio.
  3. Mettere lo yogurt in una terrina e unirlo al resto degli ingredienti.
  4. Aggiustare di sale e pepe.
  5. Mettere in frigo.

Per le polpette

  1. Grattugiare le zucchine sul lato grosso della grattugia, salarle e farle scolare per almeno un’ ora.
  2. Ridurre il formaggio a pezzettini e unirlo alle zucchine.
  3. Aggiungere l’ ouzo.
  4. Tritare la cipolla, l’aglio e le erbe aromatiche e unirle alle zucchine.
  5. Aggiungere l’ uovo sbattuto.
  6. Mescolare bene il composto.
  7. Aggiustare di sale e pepe.
  8. Aggiungere pangrattato e farina in quantità uguali fino a ottenere un composto che si possa lavorare in palline.
  9. Infarinare le polpette e friggerle in olio bollente
  10. Quando si saranno colorite, toglierle e metterle su della carta assorbente.
Con questa ricetta partecipo alla raccolta “Ricette da schiscetta” di Desperate Houseviz:

e alla raccolta “Tutto ruota intorno ad una zucchina” di Evelyne:

corel_11 kolokithokeftedes_1

Όχι, δεν παραπονιέμαι. Εδώ έχουμε απ’ όλα, πολλά περισσότερα από όσα θα μπορούσε να επιθυμήσει ένας διδακτορικός φοιτητής. Δύο κουζίνες με όλα τα κομφόρ και μια κάβα με όλων των λογιών τα ποτά, από χυμούς μέχρι μπύρες και σαμπάνια. Ένα δωμάτιο για κοινωνικές συναναστροφές με: πιάνο, καναπέ-κρεβάτι, ποδοσφαιράκι, μίνι-μπιλιάρδο και προτζέκτορα για τις βραδιές “home-cinema”. Ένα μικρό γυμναστήριο. Μέχρι και μία Ferrari!!!

Προσοχή όμως! Μην πέσετε στην παγίδα! Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται το διαβολικό μυαλό των Γερμανών! Σκέφτηκαν: “Για να αποφύγουμε να πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, ας φέρουμε το βουνό στο Μωάμεθ”. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Μωάμεθ είμαστε εμείς, οι εργαζόμενοι του Max-Planck και το βουνό θα έπρεπε να είναι το σπίτι μας, το οποίο με περίσσεια πονηριά μας αντικατέστησαν με το Ινστιτούτο, το οποίο μοιάζει με σπίτι (αλλά δεν είναι! να μην ξεχνιόμαστε κιόλας!) Ε λοιπόν, το κόλπο πιάνει! Πόσα βράδια έχω φάει εκεί, πόσους υπνάκους έχω πάρει στον καναπέ μεταξύ της μιας μέτρησης και της άλλης…

Όταν είχα πρωτοφτάσει στη Γερμανία και για ένα μήνα περίπου, για μεσημεριανό φαγητό πήγαινα στην καντίνα του Ινστιτούτου. Περίπου οι μισοί συνάδελφοί μου (στην ουσία σχεδόν όλοι οι μη Γερμανοί) δεν ήθελαν ούτε ζωγραφιστή να τη βλέπουν και, όταν τους ρώταγα το γιατί, μου απαντούσαν “περίμενε κανα μήνα και θα δεις”. Πράγματι, σε λιγότερο από ένα μήνα, είχα καταλάβει τα πάντα. Η καντίνα είναι μια Γερμανική καντίνα ή μάλλον χειρότερη από τη μεσαία Γερμανική καντίνα. Τουλάχιστον αυτή του Πανεπιστημίου είναι μακράν καλύτερη. Στη δική μας καντίνα, η λέξη ποικιλία είναι παντελώς άγνωστη και το φαγητό, κρυμμένο κάτω από λίτρα σάλτσας, είναι μια έκπληξη (συνήθως όχι ευχάριστη!).

Όλα τα παραπάνω ήταν μια εισαγωγή για να σας πω ότι εγώ είμαι μεγάλη φαν του “ταπερακίου”, με την ευρεία έννοια της λέξης. Δε βγαίνω από το σπίτι μου το πρωί αν δεν έχω μαζί μου το ταπεράκι μου, το οποίο μου δίνει σιγουριά και ασφάλεια τις ατέλειωτες ώρες που περνάω στο μαγικό κόσμο της επιστήμης. Και βέβαια, την ώρα του φαγητού, μου αρέσει να παρατηρώ τα διάφορα ταπεράκια που κυκλοφορούν στην κουζίνα. Και μόνο μια ματιά να τους ρίξεις, καταλαβαίνεις αμέσως σε ποιον ανήκουν. Έχουμε λοιπόν το ινδικό ταπεράκι, που μυρίζει πάντα κάρυ. Από το μογγόλικο ταπεράκι δε λείπει ποτέ το κρέας, ενώ στο κινέζικο υπάρχει βέβαια πάντα ρύζι. Υπάρχει επίσης το ψευτοταπεράκι, από το οποίο βγαίνουν πάντα φαγητά έτοιμα-κατεψυγμένα. Ο Yasutaka, ο Ιάπωνας συνάδελφός μου, ο οποίος τώρα έχει γυρίσει στην Ιαπωνία, ήταν λάτρης του ψευτοταπερακίου. Στα 2-3 χρόνια που ήταν εδώ, νομίζω δεν τον είδα ποτέ να τρώει κάτι φρεσκομαγειρεμένο.

Το δικό μου το ταπεράκι αλλάζει μορφή και περιεχόμενο ανάλογα με τη διάθεση. Σε αυτές εδώ τις φωτογραφίες, επέλεξα να δείξω ένα “ταπεράκι” λίγο ασυνήθιστο, το παλιό καλό ταγάρι, στο οποίο κουβαλούσαν το φαγητό τους οι εργάτες και οι χωρικοί. Αυτό εδώ το έχει κεντήσει η μαμά μου και είναι ένα “ας πούμε ταγάρι”, αφού η αρχική του χρήση ήταν άλλη. Μπορείτε να μαντέψετε ποια;;;

Κολοκυθοκεφτέδες με ούζο και τζατζίκι με κολοκυθάκια

Υλικά Για το τζατζίκι

  • 300 g γιούρτι
  • 1 μικρό κολοκυθάκι
  • 2 σκελίδες σκόρδο
  • 1 κουταλιά μαϊντανό τριμμένο
  • μια πρέζα γλυκάνισο σε σκόνη ή σποράκια γλυκάνισου χτυπημένα στο γουδί
  • 2 κουταλιές χυμό λεμονιού
  • 30 ml ελαιόλαδο
  • αλάτι και πιπέρι

Για τους κολοκυθοκεφτέδες

  • 3 μέτρια κολοκυθάκια
  • 200 g φέτα
  • 10 ml ούζο
  • 1 σκελίδα σκόρδο
  • 1 κρεμμύδι
  • 1 ματσάκι μαϊντανό
  • 20 φυλλαράκια δυόσμο
  • 1 αυγό
  • φρυγανία τριμμένη όσο πάρει
  • αλεύρι όσο πάρει
  • αλάτι και πιπέρι

Οδηγίες Για το τζατζίκι

  1. Τρίβουμε στο χοντρό του τρίφτη το κολοκυθάκι, το αλατίζουμε και το αφήνουμε τουλάχιστον μια ώρα να βγάλει τα νερά του.
  2. Ψιλοκόβουμε το μαϊντανό και το σκόρδο.
  3. Βάζουμε το γιαούρτι σε ένα μπωλάκι και το ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά.
  4. Αλατοπιπερώνουμε.
  5. Το βάζουμε στο ψυγείο.

Για τους κολοκυθοκεφτέδες

  1. Τρίβουμε στο χοντρό του τρίφτη τα κολοκυθάκια, τα αλατίζουμε και τα αφήνουμε τουλάχιστον μια ώρα να βγάλουν τα νερά τους.
  2. Κάνουμε τρίμματα τη φέτα και την ανακατεύουμε με τα κολοκυθάκια.
  3. Προσθέτουμε το ούζο.
  4. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο, το μαϊντανό και το δυόσμο και τα προσθέτουμε στα κολοκυθάκια.
  5. Προσθέτουμε το αυγό χτυπημένο.
  6. Ανακατεύουμε καλά το μίγμα.
  7. Αλατοπιπερώνουμε.
  8. Προσθέτουμε τη φρυγανιά και το αλεύρι σε ίσες ποσότητες μέχρι να μπορούμε να φτιάξουμε μπαλλάκια με το μίγμα μας.
  9. Αλευρώνουμε τα κεφτεδάκια και τα τηγανίζουμε σε καυτό λάδι.
  10. Τα βγάζουμε από το λάδι όταν έχουν πάρει χρώμα και τα τοποθετούμε πάνω σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας.
Με αυτή τη συνταγή, συμμετέχω στη συλλογή “Συνταγές για ταπεράκι” της Desperate Houseviz και στη συλλογή “Τα πάντα γυρίζουν γύρω από ένα κολοκυθάκι” της Evelyne.
Blog Widget by LinkWithin

18 Responses to “Una schiscetta piena di zucchine – Ένα ταγάρι γεμάτο κολοκυθάκια”

  1. lennyNo Gravatar says:
    31 May 2009 at 9:08 am

    Ho trovato bellissima la tua tagari che fa pendant con la ferrari (!!!): complimenti alla tua mamma.
    Ancora più interessante il contenuto che custodisce: lo sfizioso cartoccio ed il mitico tzatziki.
    Conoscevo solo la versione tradizionale del tzatziki (quella con il cetriolo). La variante con le zucchine è una tua idea o è pratica diffusa comunemente?
    Baci

  2. lennyNo Gravatar says:
    31 May 2009 at 9:49 am

    Ti vorrei chiedere delle delucidazioni: qual è la tua mail?

  3. KonstantinaNo Gravatar says:
    31 May 2009 at 10:02 am

    Ciao Lenny!
    Fino all’altro ieri anche io conoscevo solo lo tzatziki con il cetriolo…Poi, mentre compravo le zucchine per fare le polpette, ho avuto un momento di ispirazione ed eccoci qui a parlare di tzatziki con le zucchine! Comunque, il gusto è molto simile a quello tradizionale, ma cambia la consistenza: quello mio è meno croccante, visto che la zucchina è più morbida del cetriolo.

    P.S. Ho provato a mandarti una mail e mi è tornata indietro…non so perché. Ora ci riprovo. Comunque, se vai su “Contact” in alto a sinistra, il mio indirizzo e-mail c’è.

  4. spighettaNo Gravatar says:
    31 May 2009 at 10:04 am

    Ciao!!! Bella la versione dello tzatziki con la zucchina…umh… e ne vogliamo parlare delle polpettine?!? Una sfizioseria unica!!!

  5. chiaraNo Gravatar says:
    31 May 2009 at 12:45 pm

    che ricetta meravigliosa:)!!!
    complimenti sei bravissimaaa!!!!
    vorrei proprio provare ho anche l’ouzo che ho preso a settembre quando sono stata in Grecia, quindi nn mi resta che mettermi ai fornelli!!
    baci

  6. toccoetacchiNo Gravatar says:
    31 May 2009 at 2:09 pm

    Ciao ! che è una ricetta buonissima si capisce anche solo leggendola . Poi ouzo , feta , menta , yogurt ….profumo di Grecia !

  7. guntherNo Gravatar says:
    31 May 2009 at 3:11 pm

    neemangerei a centinaia con zucchine e feta, una gran bella ricetta

  8. FoodJunkieNo Gravatar says:
    31 May 2009 at 7:26 pm

    Ελπίζω να μην τρως τζατζίκι για μεσημεριανό, γιατί βλέπω να χάνεις σύντομα τις παρέες σου στο εργαστήριο! Πάντως κι εγά πάντοτε τάπερ έπαιρνα στη δουλεια, που στην Ελλάδα δεν είναι τόσο σύνηθες, αλλά σιγά σιγά πείστηκαν κι άλλοι και τελικά γεμίσαμε ταπεράκια! Το ταγάρι είναι σούπερ, αν και όχι και τόσο…πρακτικό

  9. KonstantinaNo Gravatar says:
    1 June 2009 at 10:24 am

    Buongiorno! Grazie e tutti per i commenti e le belle parole!

    @FoodJunkie
    Χα χα, το περίμενα ότι θα μου την έλεγε κάποιος για το τζατζίκι:) Μην ανησυχείς, δυστυχώς η δουλειά μου στο εργαστήριο είναι αρκετά μοναχική, οπότε δεν υπάρχει φόβος;)
    Καλά κάνεις και παίρνεις τάπερ στη δουλειά, το απ’έξω κάθε μέρα δεν αντέχεται!!

  10. elisabettaNo Gravatar says:
    1 June 2009 at 10:37 am

    tzatziki di zucchine? aggiudicato!

  11. evelyneNo Gravatar says:
    1 June 2009 at 11:16 am

    wow! che bellezza… la proverò al più presto!!

  12. chiara.uNo Gravatar says:
    1 June 2009 at 11:17 pm

    Allora… con queste cose buone che cucini figuriamoci, farai la felicità di tutti i tuoi colleghi!! Ma dove si trova esattamente questo posto in cui lavori? Mi piacerebbe un giorno visitare la Germania… magari ti vengo a trovare :) )
    Un abbraccio!

  13. AzabelNo Gravatar says:
    2 June 2009 at 12:52 am

    Alla faccia della schiscetta, è slurposissima!
    Anche a me piace moltissimo spiare in quelle dei miei colleghi, anzi scatta sempre la gara a fregare il boccone più buono da quella degli altri ;)

  14. GiallaNo Gravatar says:
    2 June 2009 at 3:14 pm

    Davvero complimentissimi per il blog!!!
    Passa da me che hai da ritirare un premio!
    A presto
    Gialla

  15. MariùNo Gravatar says:
    3 June 2009 at 12:56 pm

    Grazie alla tua visita sono arrivata a questo blog meraviglioso… davvero non ho parole: raffinato, elegantissimo, ricette molto interessanti, foto splendide e una scelta grafica azzeccatissima.
    Complimenti davvero, ti seguo.
    m.

  16. KonstantinaNo Gravatar says:
    3 June 2009 at 1:32 pm

    @Elisabetta
    Ti piace l’idea? L’ho detta a mia mamma che ha sempre fatto lo tzatziki con i cetrioli e lo vuole provare anche lei. Anche se ha detto che metterà più buccia che parte interna per renderlo più croccante come quello con i cetrioli…

    @Evelyne
    Provala e fammi sapere che ne pensi del risultato finale!

    @Chiara
    Ciao cara!
    Goettingen (o Gottinga come si dice in italiano, che suona in una maniera orrenda!) è tra Hanover e Francoforte, ma decisamente più verso Hannover. E una parte molto bella della Germania (tutta la Germania è bellissima, non fosse per il tempo…). Ti aspetto;))

    @Azabel
    Slurp slurp, bella idea! Vado a sbirciare cosa hanno portato a pranzo oggi i miei colleghi!

    @Gialla
    Ciao! Grazie di esser passata da me e grazie per il premio!
    A presto!

    @Mariù
    Ma che belle parole! Scaldano il cuore e fanno venire voglia di cucinare di più, fotografare di più, scrivere di più e…per fare tutto ciò purtroppo anche mangiare di più;))

  17. despina pNo Gravatar says:
    3 June 2009 at 5:31 pm

    Αχ Κωνσταντινα με εφερες χρονια πισω στις δικες μου μεταπτυχιακες οταν η κοινωνια γυρω μου ηταν μερικοι ιντερνασιοναλ φοιτητες. Και τοτε ειχα δοκιμασει τα πιο περιεργα και ομορφα πραγματα. Πολυ μου αρεσεν τα ταπερακια με εθνικ χαρακτηρα. Πολυ καλο.. τελικα το πλαστικο οπως και να το κανουμε απορροφα μυρωδιες! Και το ταγαρι ειναι τελειο! Δινει χρωμα στη Γερμανικη ομιχλη!
    Οσο για τους κολοκυθοκεφτεδες, τελεια ιδεα για το καλοκαιρι.

  18. vincentNo Gravatar says:
    4 June 2009 at 6:30 pm

    Il tuo blog ha attirato la nostra attenzione per la qualita delle sue ricette.
    Saremmo felici se lo registrassi su Ptitchef.com in modo da poterlo indicizzare.

    Ptitchef e un sito che fa riferimento ai migliori siti di cucina del
    Web. Centinaia di blog sono gia iscritti ed utilizzano Ptitchef per
    farsi conoscere.

    Per effettuare l’iscrizione su Ptitchef, bisogna andare su
    http://it.petitchef.com/?obj=front&action=site_ajout_form oppure su
    http://it.petitchef.com e cliccare su “Inserisci il tuo blog – sito”
    nella barra in alto.

    Ti inviamo i nostri migliori saluti

    Vincent
    Petitchef.com

Leave a Reply

Powered by Wordpress | Designed by Elegant Themes